Verslagen

Gyazette: Wintersport Risoul

vr 08 - zo 17 mrt
Onder het motto: "summer is overrated" vertrok een grote groep dappere Gyanen richting Risoul om te laten zien wat ze waard zijn op en naast de piste.

Na dag twee ontstond al een opendeuren beleid, je leert elkaar immers pas echt kennen als je die wc en badkamer deuren weg laat. En naast de zomer zijn ook deuren overrated.

Al vroeg in de ochtend werden de eerste alcoholische versnaperingen genuttigd, al was dit niet voor iedereen een bewuste keuze.

Flanerend in onze dierenonesies trotseerden we overdag alle pistes.

Na het skiën waren we voor de apres-ski in de Yeti te vinden. En als deze dan afgelopen was kon er nog ge-après-apres-skied worden bij de blote basten-/techno borrel op de gang van een van de Gyas verdiepingen. Op diezelfde gang en in de Yeti werd zowel met veel als met minder liefde geïntegreerd met andere studentenverenigingen (vooral met veel liefde uiteraard).

's Avonds aten we wederom in de Yeti, en als dat niet het geval was konden we altijd terecht bij de KookCie voor een heerlijke maaltijd.

Er zijn velen mooie herinneringen gemaakt, ook al kan niet iedereen zich alles nog herinneren van de nachtelijke stapavonden.

Op vrijdag werd met bier of een glas wijn in je hand (voor sommigen net iets te letterlijk)
genoten van het flunkybal.

Gezien we het zo naar ons zin hebben gehad, hebben we op de laatste dag de reis nog met 12 uur weten te verlengen. De locals van van Champ-sur-Drac zorgden voor ons onderdak, inruil daarvoor waren wij het grootste en meest enthousiaste supportersteam die de basketballers ooit bij hun wedstrijd hebben gehad.

Kort nadat de wedstrijd was afgelopen konden we onze reis voortzetten naar Groningen. Dit was dan even een zeer korte sfeerimpressie van een fantastische Wispo, georganiseerd door een nog fantastischere Ski. Echter geldt voor de rest van de gebeurtenissen : What happened in Risoul, stays in Risoul.

Tekst: Florine de Haan

Drie overwinningen tijdens de WinterWedstrijden 2019

za 16 - zo 17 feb
De eerste wedstrijd van het seizoen zit er weer op. Er gingen drie Gyanen met de winst vandoor tijdens de WinterWedstrijden! Iris Hochstenbach won het lichte dames elite veld. Luuk Adema won het heren elite veld en Damion Eigenberg won het lichte heren elite veld. De WinterWedstrijden was ten opzichte van vorig jaar een stuk warmer. De lange thermo kleding bleef lekker uit en de race over 5 kilometer werd door veel ploegen snel afgelegd vanwege de gunstige wind mee.

Zaterdag was het als eerste de beurt aan de eerstejaars dames van Gyas. Zij eindigden vijfde net achter onze overburen. Met de derde plek binnen vijf seconden en de nummers zes en zeven die in hun nek hijgen, zullen zij gebrand zijn om weer een extra stap te zetten voor de volgende wedstrijden. Hierna mochten de eerstejaars lichte dames van start. Na een steady race, waar ze de hele tijd volgens de tussentijden zesde lagen, eindigden zij uiteindelijk ook als zesde. Door weinig te hebben getraind in de wedstrijd opstelling en vele blessures zullen deze dames met goede moet naar de volgende wedstrijd toe trainen. Het eerste blok werd afgesloten door Iris Hochstenbach in het lichte dames elite veld. In een klein veld met maar drie tegenstanders wist zij met ruim 35 seconden het veld te winnen! Met haar winnende tijd zou ze bovendien goed meedoen met de zware dames in het dames elite veld.

In het tweede blok zette de eerstejaars lichte mannen een goede prestatie neer. Zij werden derde in het veld en moesten Skøll en Nereus voor zich houden en gingen met zeven punten terug naar Groningen. Hierna was het de beurt aan de twee vier metten van de middengroep vrouwen. Gyas 2 met Marij Compagner op slag ging uiteindelijk het snelst van de twee vier-metten over de Schie en werd tweede in het dames gevorderde vier-met veld. Gyas 1 met Leonie van Zuiden op slag werd vijfde in dit veld.

Als laatste was het de beurt aan Luuk Adama en Damion Eigenberg. De prestatie van Luuk viel het meest op. Met ruim 22 seconden won hij het heren elite veld en liet aan onze Amsterdamse vrienden zien hoe snel je vijf kilometer kan afleggen. Dat Damion uiteindelijk had gewonnen was na veel onduidelijkheid bij de tijdwaarneming niet vanzelfsprekend. Uiteindelijk werd één uur na de finish Damion aangewezen als winnaar in het lichte heren elite veld. Hij wist met elf seconden zijn dubbeltwee partner, David Kampan (Skøll), voor te blijven.

In het derde blok werd de eerstejaars zwaar van Gyas zevende en ging met. Waar de nummer drie maar vijftien seconden harder ging waren Laga en Nereus duidelijk een maatje te groot door met z’n tweeën het veld aan te vegen. In dit laatste blok op zaterdag waren de vier metten van de middengroep zwaar en de middengroep licht als laattst aan dee beurt. De vier met van de middengroep zwaar met Déan Klimp op slag werd elfde en de vier met van middengroep licht met Stegan Slagter op slag werd uiteindelijk tweede.

Zondag stond in het teken van de twee-zonders en dubbeltweetjes. Maar liefst zeven tweetjes gingen van start. Bram van der Sar en Jasper Schaap gingen als eerst van start. Jasper verving tijdens deze wedstrijd Ivan Keja vanwege griep. Bram en Jasper eindigde elfde in het heren gevorderde dubbeltwee veld. Hierna was het de beurt aan de lichte heren gevorderde dubbeltwee met Pancras Hogendoorn en Joris Kluvers. Met een goede eerste twee kilometer, waar zij maar een seconde achter de nummer een lagen, werden zij tweede achter Laga met ruim vijf seconden. Hierna was het de beurt aan de vier twee-zonders van de middengroep zwaar. Jorn Haverkort ging uiteindelijk samen met Willem van Soes (Aegir) het hardst van de tweetjes. Zij werden echter op de hielen gezeten door Ties Talsma en Ben Bakker (Aegir) die met hun tijd uiteindelijk nog tweede waren geworden in het heren gevorderde twee-zonder veld. De andere twee twee-zonders met Teun Oonk & Axel Boomgaard en Joris Oonk en Nick Kipling werden vijfde en zevende in het heren gevorderde twee-zonder veld. Ten slotte werd het een na laatste blok afgesloten door Johanna Bult en Fleur van Dijk in het lichte dames gevorderde veld. Zij werden uiteindelijk vijfde in dit veld.

De dag werd afgesloten door Babette Rosman en Xanthe Jeremiasse in het dames gevorderde dubbeltwee veld. Met vijf man van het bestuur, drie coaches en de ouders van Babette roeiden zij na een mooie derde plek.

Na deze editie van de WinterWedstrijden waar de eerste blikken en punten van het seizoen zijn behaald zullen de middengroepen met elkaar in de in acht stappen en de eerstejaars zich focussen op de Amstelwedstrijden. Op 9 & 10 maart staat de Heineken Roeivierkamp op de agenda en op 16 & 17 maart de Head of the River.

Verslag Sevilla deel 2 (middengroep zwaar)

vr 01 - zo 10 feb
Allereerst willen wij het moment nemen om de EJD te feliciteren met een geslaagd trainingskamp in de kou, succes bij de winterwedstrijden. Terwijl wij dit verslag schrijven op het Hercules plein schijnt de zon volop, is het 27 graden en is iedereen vrolijk.

Donderdagmiddag begonnen we onze reis op station Groningen en stond ons een flinke treinreis naar Amsterdam, gevolgd door een lange vlucht naar Malaga voor de boeg. Met al onze bagage opgepropt in de trein (oude thermo’s en nog stinkende pakjes, goor), sloeg het eerste jas potje weer aan en mocht skiffmeister Mahé Keja wederom met de broek op de enkels de coupé door. Na een korte nacht op verscheidende adresjes in Amsterdam, meldde we ons in alle vroegte op Schiphol. Helaas geen jeugdige en vitale dames van de Transavia waarbij we tot de Mile High club konden toetreden. Bij aankomst in Malaga, stonden er twee lucky dip cars op ons te wachten en na een korte rally door de straten, dont be gentle its a rental, belandde we op de snelweg. Na iets langer te tuffen vergeleken met de flinke treinreis beschreven door de EJD kwamen we aan in Sevilla.
Vervolgens kwam het sterkste punt van de MGZ, planning en efficiëntie, goed van pas. Iedereen ging wat anders doen, boodschappen, fietsen huren en riggeren, in geval van Niels Bridges: kijken naar het riggeren. Alles ging zoals verwacht in één keer goed.

We verblijven in een immense villa waar we 7 slaapkamers, 3 badkamers, 3 woonkamers, een dakterras en 6 balkons. Daarnaast hebben we een Nintendo Wii tot onze beschikking die mee is genomen door Jasper, omdat hij de Playstations en Xbox’es in de villa niet toereikend vond. De Wii heeft de reis echter niet goed doorstaan, maar dit was volgens Jasper geen probleem, want de Wii is immers niet van hem.

Zoals het gaat in een grote organisatie zijn er werkers en mensen zoals Nick Kipling.

Hoe zag een dag in Sevilla er nu uit?
In tegenstelling tot nieuwsbrief 1 is de trainingsdag dit jaar toch anders opgebouwd.

09:15: de eerste wekker gaat; Ties druk deze uit – het was immers ter preventie dat we ons niet zouden verslapen voor de Rex van 12:30. Hij draait zich nog eens om.

10:15 Teun, reeds wakker geworden van de wekker van 09:15, besluit maar eens een rondje door de villa te gaan lopen. In de woonkamer aangekomen wordt hij vriendelijk doch dwingend gesommeerd door Axel om weer op te tyfen uit zijn slaapkamer, het is immers nog maar net 10 uur geweest.

11:23 Geritsel aan de voordeur doet Kimo en Bram beseffen dat Nick, inmiddels zevende huisgenoot, uitgerust met een doos koekjes en piña-sap probeert binnen te komen in de Broga Studio.

11:45 na veel gevloek en getier over de afwas van voorgaande avond die inmiddels tot aan het dak is opgestapeld, komen we erachter dat je ook prima je ontbijt kan nuttigen vanuit de groentelade afkomstig uit de koelkast.

12:35 De meeste boten van ons gaan het water op. Voor het RTC is het dan nog even wachten op de aankomst van de jongens van Eegir die niet begrijpen hoe een fiets werkt.

12:40 De eerste kledingstukken blijven aan, we hebben immers alleen een pakje aan, en beginnen de tanlines al te komen.

13:09 Na een baantje op tempo raakte de Deux Chevaux overhit en besloot de bemanning de training wat in te korten en een baantje te gaan zwemmen bij het strand.

13:45 Eenmaal weer op de kant aangekomen is het tijd voor de open bar naast de roeibaan. De coaches lopen op dit moment enkele rondjes mojito’s op ons voor, dit mede veroorzaakt door het Spaanse schoon dat zich in deze prachtige stad bevindt. Een tank leert ons de fijne kneepjes van de tango bij.

17:00 Na de borrel was het tijd om huiswaarts te keren voor het aperitief. Tijdens het aperitief ontstonden er vaak conversaties met verschillende standpunten: Noem je mild eten laf of heeft het gewoon weinig smaak? Na hoeveel keer bestellen mag je iets nog een voorgerecht noemen? We hoeven de mening van jullie als lezers niet te ontvangen.

De verdere avond bestond voornamelijk uit het kijken van zombiefilms met een IMDB rating van 3,5 of lager, maar met een budget van 5 miljoen of hoger. We kunnen concluderen van dit trainingskamp dat Navy SEALS versus Zombies een absolute must-watch is die naar onze mening van een Oscar is beroofd.

De bedtijd wilde nog wel eens variëren. Af en toe werd er met de heren van de GSR in het appartement boven ons de nodige blik pils genuttigd en andere avonden maakten we nog wat pasjes in de reggaeton bar. Kortom, Sevilla is een absolute aanrader om heen te gaan op trainingskamp. Binnenkort zal de competicie ook een compo-trainingskamp Sevilla organiseren, hier komt de inschrijflijst binnenkort voor online.

Hieronder nog wat funfacts van de afgelopen 10 dagen:
-Cruzcampo is het favoriete bier van de lokale zwervers.
-Door inflatie is de prijs van een kopje koffie ten opzichte van vorig jaar omhoog geschoten naar 1,10.
-Als je je niet insmeert kun je verbranden door de zon, zelfs al heb je twee gouden en een bronzen olympische medaille.
-Laat je schoenen niet slingeren in andermans kamer, anderzijds kun je ze de volgende ochtend uit de vriezer vissen.

Als laatst nog een foto van een goede broga-sessie op het plaza de España

EJD’19 bezoekt de Randstad

vr 01 - zo 03 feb
Na een heerlijk trainingskamp in het verre zuiden aan het einde van de kerstvakantie, waarbij we in het heuvelachtige Maastricht terecht konden bij Saurus, waren we afgelopen weekend bij A.A.S.R. Skøll te vinden om de nodige meters te maken op de Amstel.

Vrijdagmiddag kwamen we na een flinke treinreis aan in Amsterdam. Nadat het NS-personeel lichtelijk overdonderd was van onze gezellige doch drukke aanwezigheid, konden we op de OV-fiets met een hoop bagage (nieuwe thermo's, nice) op weg naar Skøll voor een heuse riggercursus. Want zoals tegenwoordig algemeen bekend; het sterkste punt van de EJD is nou niet bepaald het aanriggeren...

Eenmaal op de Amstel kwamen we tot de conclusie dat het water hier toch wat drukker bevaren wordt dan in Groningen. Overal waar je keek waren mensen hard aan het roeien, iets minder hard aan het roeien, of aan het wandelen langs het water. Ook de beruchte hoerenbocht hebben we goed kunnen verkennen, erg handig voor het aankomende langebaanseizoen. Helaas ontbraken de tippelaars in deze bocht, tot teleurstelling van enkele niet nader te benoemen roeiers.

Zoals altijd heeft elk trainingskamp zo zijn eigen leerpuntjes: dit keer was het de modder die elke EJD'er vrolijk de net nieuw geopende kleedkamer van Skøll binnenstapte - tot grote ergernis van het bestuur. Maar niet alleen de kleedkamers waren gerenoveerd, ook de ergoruimte was compleet vernieuwd. Vanuit daar had je een schitterend uitzicht op de Amstel terwijl je aan het sterven was zonder al te beste ventilatie. Het indoor bakvlot werd bovendien goed gebruikt en was nuttig voor eigen roei-inzicht.

Slapen deden wij dit weekend in een scoutinggebouw vlak bij de Bosbaan. Daar deelden we ‘s avonds na een lange dag onder het genot van een theetje (halve liter, joe) met elkaar onze raarste gewoontes en was roeien gespreksonderwerp nummer 1.

In totaal hadden we dit weekend vijf trainingen met als hoogtepunt de 5K-rex met enorm veel boten! Niet alleen Gyas deed namelijk mee, maar ook heel Skøll was uitgelopen voor dit fantastische evenement. Een mooie krachtmeting aan het eind van een druk en leerzaam trainingsweekend!

Trainingskamp Sierra Nevada, Spanje

Al ruim twee weken vertoeven Sophie en ik het grootste deel van de tijd op 2320m. Nog één weekje te gaan en dan naar huis om tien dagen later weer voor twee weken naar Sevilla te gaan! Dit om de Hollandse winters een beetje te ontwijken en een goede basis te leggen voor aankomend seizoen. Dit jaar wordt het seizoen afgesloten met de WK waar een ticket voor de Olympische Spelen Tokyo 2020 valt te verdienen! Een bits schemaatje draaien we hier af, maar met het bovenstaande in het achterhoofd traint het wel lekker hoor.

Wij zijn hier op een zogeheten ‘hoogtestage’. Trainen en slapen in een zuurstofarmere lucht, om extra rode bloedcellen aan te maken en de opvolgende periode hard te kunnen trainen. Ondanks je hier niet kunt roeien, is de afwisseling zeker aanwezig. We fietsen langs de Spaanse kust, door olijfboomplantages en de berg op.. We doen veel krachttrainingen, ik zwem af en toe een baantje in het zwembad dat hier ook op hoogte is, lange wandeltochten, er kan gerend worden op de atletiekbaan en last but not least ergometeren natuurlijk. Sprintjes, kuv, at, maar toch vooral lange duurtrainingen (90 minuten). We trainen hier op hartslag, omdat het meer energie kost om je scores te halen op hoogte. Aan het begin van het kamp heb ik tegen ergometertijden moeten aankijken die ik nog niet eerder heb gezien, maar gelukkig gaat het weer de goede kant op eenmaal wat beter aan de hoogte gewend.

Een kamp van drie weken is best wel lang, maar ik vind het zelf altijd erg leuk om een beetje met zijn allen op pad te zijn. Met mijn vaste roomie Veronique, maar ook met de rest van de meiden hier vermaak ik me hier uitermate. Spelletjes, Wie is de mol?, series, films, sneeuwpoppen, breien jaja, pingpong en het buffet meester maken, een druk trainingsschema en de tijd vliegt voorbij! Al begint de vermoeidheid nu wel aan te kloppen, maar dat is oké, want het einde is ook alweer in zicht. Als we met de uren die we hier maken niet fit worden, dan weet ik het ook niet meer!
Hieronder nog wat beeldmateriaal van het verrassend mooie Andalusië.

Tot op de Gij!
Groetjes Ymkje