De Elfsteden Roeimarathon

Jaarlijks wordt op de vrijdag(nacht) en zaterdag na Hemelvaart de Elfsteden Roeimarathon gehouden. Hierbij wordt, door teams van maximaal 12 personen, binnen 24 uur een afstand van 210 km afgelegd in een dubbel aangeriggerde C2. Uiteraard is Gyas hier altijd bij aanwezig.

Op deze pagina zijn enkele verslagen te lezen. 

ZOT

Verslag door: Anniek Strookappe

Jaa ZOT heeft dit jaar hard genoeg geroeid voor het Elfstedenkruisje en wij zijn blij! Blij dat het er op zit, maar vooral blij dat het mooie kruisje boven onze bed hangt. In 22 uur en 38 minuten behaalden we de finish, het was een mooi moment. Om bij die finish te komen hebben we wind, golven en stortregen moeten trotseren, maar we hebben gebikkeld en goed door gezet! Het was een hele mooie ervaring om met 10 roeiers, 2 stuurtjes en 8 chauffeurs door het Friese land te scheuren om van wisselpunt naar wisselpunt te komen. Met weinig slaap, vieze kleding en verwarde haren hadden we het toch heel gezellig met elkaar en de sfeer hing er lekker bij! We bleven elkaar aanmoedigen etappe na etappe en vingen elkaar op wanneer we gebroken uit de boot kwamen. Echt zoals een Elfstedenteam hoort te zijn!


TeamSpirit

Verslag door: Anne van Sluijs

Vrijdag 10 mei, de dag des oordeels, begon met de nodige voorbereidingen: boodschappen doen (Abel: “Hebben we nou boodschappen gedaan met vrouwen en is er géén chocola gekocht?!”), megaveel pastasalade maken en pannenkoeken bakken, materiaal verzamelen, busje ophalen en volproppen... Gelukkig liep alles gesmeerd en konden we op tijd richting Fryslân! Ons bootje, de Axolotl (geniaal beest, google maar eens) werd strijdklaar gemaakt bij de Leeuwarder roeivereniging Wetterwille en na de keuring door twee hele strenge Friezen - 4 van 7 zwemvesten werden afgekeurd - mochten Rick, Amelie en Anne Spits richting de start om het spits af te bijten (Spits: “Goh, die grap heb ik nou nog nooit gehoord…”).

De eerste etappes gingen heel hard en de wissels soepel; iedereen was natuurlijk vol van de adrenaline en bloedfanatiek. Wat wel voor een deukje in ons ego zorgde, was toen we op de heenweg naar Dokkum Joost Kuiper tegenkwamen (van de winnende ARC/Gyas/Hunze-combi). “Hoi! Wij zijn alweer op de terugweg. Doei!” Hier lieten we ons echter niet door ontmoedigen en roeiden stug door. We liepen op een gegeven moment flink voor op het schema van onze verwachte doorkomsttijden. Het ging zelfs zo rap, dat de landploeg van Team Leerink (met de helden Wim, Tom en Pieter Jan) ons aanzag voor hun eigen ploeg. Aangekomen bij de eerste stempelpost in Dokkum werden Vreneli, Abel en Jidde naar de kant geroepen om eenmaal daar “Oeps, verkeerde Gyas” te horen. Toch heeft de landploeg van Team Leerink heen en weer gerend voor onze stempel. Hulde!


CompetiCie

Verslag door: Nicole Elsinghorst

Het einde kwam steeds meer in zicht: de etappes werden korter en we konden er steeds meer afstrepen. Gesterkt door de pannekoeken, pastasalade, ‘iso-tjak’, af en toe een 5 minuten-dutje en een fantastisch privé-concert verzorgd door Hanna en Anne, roeiden we lekker door. Ook het wisselen ging steeds sneller, en afgezien van een paar kleine probleempjes (waaronder de ondergang van Marks elfstedenshirt, dat reddeloos verloren was nadat het vast kwam te zitten in z’n slidings) gingen we in volle vaart op weg naar de laatste etappe door Leeuwarden! Natuurlijk kon ook dit niet in één keer goed gaan, terwijl Anne en Tessa volle bak hun laatste etappe aan het roeien waren, stond het wisselteam wederom niet op de goede plek. Gelukkig kwamen hierbij de rijkunsten van Mingus (waarvoor hulde!) weer goed van pas: de roeiers werden snel gevonden, en na een loeisnelle wissel op een geïmproviseerd wisselpunt in hartje Leeuwarden, konden Iris en Teun op weg naar de Wetterwille. Uiteindelijk kwamen we met een tijd van 22.18 over de finish, en na het aftuigen van de boot, dat toch een stukje sneller ging dan het optuigen ervan, konden we dan eindelijk ons langverwachte kruisje in ontvangst nemen.