Geneesmiddelonderzoek

Verslagen

Elfstedentocht – 31 mei / 1 juni 2019

vr 31 mei
Vrijdag 31 mei was het eindelijk zo ver. HET evenement waar iedere (marathon)roeier over praat, waar iedere marathonroeier aan mee gedaan MOET hebben, waar jaarlijks ruim 100 roeiploegen op afkomen en waar herinneringen voor het leven worden gecreëerd. Ik heb het over niets minder dan de ELFSTEDENTOCHT! Ieder jaar trotseren honderden roeiers in het Hemelvaartsweekend 210 kilometer Fries vaarwater binnen 24 uur. Van Gyas deden er dit jaar drie ploegen mee: Vaak ben je te bang, Gyas Dames en Het Vlaggenschip. En dat deden zij met fantastische resultaten! Lees hieronder hun ervaringen.

PS: En ben je na het lezen enthousiast? Hou dan vooral de site, facebook en/of fora in de gaten! De MRC (MarathonRoeiCommissie) maakt het elk jaar mogelijk om diverse marathontochten en -activiteiten met Gyas te roeien.

VAAK BEN JE TE BANG - 16 H 52 MIN (PLAATS 1)
Na twee tweede plekken de afgelopen jaren was de 11stedenhonger onder de Groningse studenten nog niet gestild. Gewapend met 'het schema' opgesteld door deheer Mart Adema werden eindeloze trainingsuren gemaakt in de boot, het krachthonk en aan de bar. Aan de voorbereiding zou het niet liggen. Onder het devies "vaak ben je te bang" werden op vrijdagavond 20:01 de 210 Friese kilometers weggestart alsof het een doodgewone bosbaanwedstrijd was. Na zwaar bevochten eerste kilometers, met voor ons de oud olympische veteranen combinatie en achter ons een stel losgeslagen Oostblok Duitsers waarvan over de medische integriteit nog steeds wordt getwijfeld, werd vlak voor het eerste stempelpunt in Dokkum de leiding in de wedstrijd genomen. Gedurende de nachtelijke uren werden de secondes bij elkaar gesprokkeld om vervolgens in de etappe tussen Stavoren en Hindeloopen het nekschot uit te delen aan de concurentie. Het enige wat toen nog telde was de tijd. Met behulp van een niet ongunstige zuidwestelijke wind werden in de laatste stroken naar Leeuwarden alle kruipruimtes onder de kelders van de souterrains leeggetrokken om uiteindelijk in een vooraf onmogelijk geachte tijd van 16:52:34 voor het zicht van het uitgelopen Friese volk te finishen. Met zilveren kruisjes, kapotte handen en een nieuw gezet elfstedenrecord vertrokken we moe maar voldaan weer naar Groningen. We willen graag onze persvoorlichter en tevens WedCom Sybren Visser bedanken voor alle mediatips en we horen graag wanneer hij in zijn Adamskostuum van de tweede brug naar Gyas gaat zwemmen. Het was een mooi avontuur!

GYAS DAMES – 19 H 30 MIN (PLAATS 15)
Zo’n twee maanden geleden zijn we als GVD + aanhang team begonnen met trainen voor de Elfstedentocht. Waar de meesten deze al eerder geroeid hadden was het voor een aantal van ons een volledig nieuwe ervaring. Met dit jaar voldoende inschrijvingen voor een wedstrijd dames veld hadden wij onszelf als doel gesteld om als snelste damesploeg te finishen en het liefst binnen 20 uur.

De voorbereidingen gingen dit jaar vrij soepel. Met een team van 4 helpers, een stuur en 11 roeiers gingen we voorbereid van start. Team materiaal maakte ons slagschip gereed voor de strijd en team voedsel regelde voedseltroggen met pastasalade en tassen vol andere lekkernijen. Als klapper op de vuurpijl regelde Jolanda een super hippe ¾ huisvrouwen sportbroek als ploegoutfit, maar hier zagen de mannelijke helpers toch maar vanaf.

Toen vrijdag de boot was goedgekeurd en we nog snel hadden gegeten bij de ouders van Baukje kon het avontuur van start gaan. We mochten als 14e van start met direct achter ons onze grootste concurrent: de Duitse vrouwenploeg. De wisselpunten verliepen, meestal, verrassend soepel en al na een aantal etappes konden we een kleine voorsprong op de concurrentie vaststellen. Toen het donker begon te worden kwamen voor Anne en een aantal andere stuurtjes misschien wel de leukste en moeilijkste etappes naar voren. Door de Friese wateren roeien met enkel de lampen van andere boten als verlichting of tijdens het donker door het centrum van dorpen gaf zonder twijfel prachtig uitzicht. ‘Ik zie de ananas’ waren de woorden die menig roeier blij maakte aan het einde van een etappe, want deze coole lichtgadget hielp ons als herkenningspunt voor de wisselplekken.

Toen het eenmaal weer licht begon te worden kwam bij de eerste mensen de vermoeidheid om de hoek kijken. Waar, tot onze verbazing, Eva meerdere keren heerlijk heeft lopen slapen in de auto, heeft de rest weinig slaap gehad. Om wakker te worden konden de roeiers voor de eerstvolgende etappe met Wouter en Wouter in de snelle bus heerlijke hitjes draaien, terwijl Reinier en Roeland de slaperige rest in wat rustiger tempo naar het volgende wisselpunt reed. De helpers hadden hun taken bij de wisselpunten goed in de vingers. Toen de Wouters eindelijk even sliepen, dachten wij dit ook wel zelf te kunnen, maar dit ging natuurlijk mis en dus maakte Jolanda een verfrissende ochtendduik rond half 7 in de ochtend.

Met heel veel verschillende etappes qua wind en omgeving, heel veel wildplassen en totaal geen gevoel meer voor tijd finishten wij zaterdag met zongekleurde koppen en een tijd van 19.30,59 bij Wetterwille. Niet alleen hadden wij onze eigen streeftijd ruim gehaald (en daarmee een uur sneller dan vorig jaar), ook hadden we het damesveld ruim gewonnen! Dit hadden wij natuurlijk nooit kunnen doen zonder onze fantastische helpers (Wouter Feitsma, Wouter Welling, Roeland Prak & Reinier Goldhorn) en onze topstuur Anne de Boer! Wij zijn hen ontzettend dankbaar!!! De Elfstedentocht 2019 was een super leuke ervaring, zeker een aanrader en wellicht tot volgend jaar!

Liefs,

Anne, Cheryl, Eline, Emma, Eva, Iris, Jolanda, Lieke, Lisanne, Merel, Nienke & Vera

Drone beelden Wouter: https://www.youtube.com/watch?v=3ultVamF_qU&t=9s

HET VLAGGENSCHIP – 22 H 23 MIN (PLAATS 61)
Natuurlijk kon ook dit jaar de MRC zelf niet achterblijven! Aangevuld met een aantal enthousiaste Gyanen ontstond een fanatieke en gezellige ploeg. De diversiteit was groot met voormalig wedstrijdroeiers, Top-C4 roeiers, clubdames, stuurtjes, jeugdroeiers en gewoon ordinaire competitieroeiers. Maar er waren ook maximale verschillen in lichaamslengte, gewicht, hoeveelheid voedselinname op een dag, rijstijl en de stuur- en roeiervaring. Het maakte de ervaring alleen maar mooier.

Na een ietwat chaotische voorbereiding, zoals het vergeten van cruciale onderdelen als een roertje en zwemvesten, verschenen wij uiteindelijk helemaal voorbereid en gillend van enthousiasme om 20 uur aan de start in de Prinsentuin van Leeuwarden. Al meteen werden de eerste boten ingehaald en zo de spierballen van Joost beloond. Al snel was het de eer aan Coen om door Dokkum de eerste etappe in het donker te sturen. Even later was het de beurt aan Bibia als stuur om dit jaar wel de dukdalven te ontwijken en was Iris was een van de gelukkigen om het Slootermeer over te roeien. Ondertussen reed Rogier ons meermaals met passie naar volgende wisselpunten, was Ingeborg niet in te kakken te krijgen en verdween de glimlach nooit van Guyonne’s gezicht. Later mocht Merel haar stuurkunsten laten zien in de Luts, terwijl de benen van Durk niet moe te krijgen waren. Ook werden Yannick’s werpkunsten bij het wisselpunt in Bolsward getest. Vlak voor de finale verzorgde Suzanne tot slot de meest charmante wissel en maakte Gabriëlle een frisse duik.

Met slechts een greep uit een oneindige dosis van onvergetelijke herinneringen, hebben wij weer genoten van deze Elfstedentocht. Tot volgend jaar!

Westelijke Regatta (Blik voor Luuk, MGL4-, EJZ en Ties)

za 18 - zo 19 mei
Dit weekend reisde de wedstrijdsectie af naar Zevenhuizen voor de Westelijke Regatta op de Willem Alexander Baan. Waar zaterdag 9 ploegen van Gyas in de A-finale lagen en dit niet tot een eerste plek resulteerde was het zondag een succesvolle dag. Met maar liefst 10 ploegen in de A-finale werd er blik getrokken door Luuk, MGL4- (Stefan, Luc, Arjan en Jelco, Ties (onder 23 acht) en de EJZ!

Op zaterdag stonden de klassementsvelden op het programma. De EJD wist na een sterke voorwedstrijd, waar zij als eerste over de streep kwamen, als 6e te eindigen in de A-finale. Het lijkt er op dat de stijgende lijn is ingezet na een wat mindere periode. De EJZ werd, na een snelle voorwedstrijd waar ze bijna onder de 6 minuten gingen, vijfde in de A-finale. Ook de EJL werd vijfde in de A-finale. De LDEj4* gingen van start in de B-finale en kwamen hier als vijfde over de streep. Al met al werden er weer veel punten meegenomen naar Groningen en zullen er weer stappen moeten worden gemaakt om nog wat plekjes te stijgen in het klassement.

De middengroepen waren ook goed vertegenwoordigd in de A-finales van het development klassement. De MGZ2x (Jasper & Bram) werd achtste in de A-finale. De MGL2x (Pancras & Joris) werd zesde in de A-finale. De MGLD2x (Johanna & Fleur) wisten helaas niet de A-finale te halen en werden vierde in de B-finale. De MGD2x (Babette & Xanthe) werden vierde in de A-finale. De MGL4- (Stefan, Luc, Arjan en Jelco) werden na een spannende strijd met Skøll net tweede in de A-finale. De twee vier-zonders van de MGD werden na een mooie onderlinge strijd tweede en vierde in de A-finale en moesten het helaas afleggen tegen Aegir die uiteindelijk met een klein verschil wist te winnen.

Op zondag werden er net als zaterdag ook veel A-finales gevaren. Maar liefst 10 ploegen van Gyas lagen uiteindelijke in een A-finale wat resulteerde in vier blikken voor een Gyas ploeg! De grijze vier (Anna, Kaatje, Sanne en Leonie) mochten al om 09:35 uur van start in de A-finale van het DGb4- veld. Na het terugtrekken van de gele vier door een blessure werd de voorwedstrijd direct omgezet naar een A-finale. De grijze vier werd hier knap tweede. De MGZ2x had direct een finale en werd na een betere race dan zaterdag vierde. Hierna was het de beurt aan Luuk in het HE1x veld. Na een teleurstellende vierde plek op het NK Klein mocht hij weer van start tegen Guido (Thêta), die derde was geworden op het NK. Op de 1000m lagen Luuk en Guido ongeveer gelijk maar na een goede versnelling wist Luuk het verschil te maken. Uiteindelijk wist Luuk met maar liefst negen seconden te winnen van Guido! De MGL4- had na de ZRB laten zien hoe het moest. Na een sterke voorwedstrijd wisten zij ook dit weekend te winnen. Met een klein verschil van 1,28 seconden wisten zij eerste over de streep te komen. De MGL2x wist zich na een wat mindere zaterdag te herpakken en werd tweede in de A-finale. Hierna was het de beurt aan de EJZ van Gyas. Na een wat mindere voorwedstrijd waar zij onnodig tweede werden wisten zij in de A-finale met overmacht te winnen! Na een een geweldige eerste 1000m, waar zij los lagen van het veld wist de EJZ met maar liefst 3,12 seconden het veld te winnen! Met deze prachtige overwinning zijn deze jongens nu beginneling af! De EJL werd derde in de A-finale. Het veld waar iedereen de hele dag naar uitkeek was het HE8+ veld. Ties lag aan de start in de onder 23 acht en de MGZ lag voor het eerst aan de start in de Henley opstelling. De onder 23 acht ging uiteindelijke er met de winst vandoor en de Henley acht werd vierde in deze finale. Ten slotte was het de beurt aan de EJD in de DB8+ veld. Zij werden vijfde in de finale. Lara die in een combinatieboot (Vidar/Gyas/Skøll) werd knap vierde in deze finale!

Na een mooi weekend met veel A-finales en vier blikken keert de wedstrijdsectie weer terug naar Groningen om weer hard te trainen voor de volgende wedstrijd, de ARB op de Bosbaan (1 en 2 juni). Ik ben enorm trots op de prestaties van afgelopen weekend en wens iedereen veel succes met hard trainen komende tijd!

De uitslagen zijn hier hier te vinden.

De Hart van Holland 2019

za 20 apr
De zaterdag voor Pasen heeft een fanatieke ploeg de Hart van Holland in Utrecht geroeid. Hieronder lees je de ervaringen van één van de roeiers.

Na een jaar fanatiek gladde vier geroeid te hebben zocht ik voor dit jaar een andere uitdaging. Telkens 4 uur reizen voor 2 km roeien vond ik na een jaar toch wel genoeg. Dit jaar ging ik voor wedstrijden waarbij je langer in de boot zit als dat je aan het reizen bent, marathon roeien! Eerst de koude Midwinter Marathon rond Amsterdam en nu met lekker zonnig weer de Hart van Holland. We moesten ons 6:15 melden op Viking waar de wedstrijd georganiseerd werd. De wedstrijd bestond uit 90 km door het hart van Nederland roeien tussen Utrecht en Amsterdam. Hierbij werd er in een estafette vorm door gewisseld. Ik mocht in het eerste team starten waarbij we door de sluis Utrecht uit roeide waar de wedstrijd begon. Het is heel bijzonder waar je allemaal langs roeit, prachtige huizen/kastelen, bomen vol in bloei en onder snelwegen door. Na de eerste wissel was het tijd voor veel zonnebrand en een verkeerde route waardoor we bij het verkeerde wisselpunt stonden, na lichte stress stonden we goed en was het tijd voor onze tweede etappe. Weer een prachtig stuk en heerlijk rustig water. Mijn navigatie skills waren niet zo talentvol dus na 4 km dacht ik al de finish te zien, grapje bedankt, veel te lange ‘eind’ sprint ingezet! De tocht vervolgden zich met in totaal 9 wissels, prachtige kleine dorpjes met veel te smal water (waar je dan door heen moest peddelen met een peddel) en hele lage en smalle bruggetjes. Het was een fantastische tocht waarbij je heerlijk uit de boot mag kijken, er veel gezelligheid is met het team en je kan genieten van de omgeving. Zeker de aanmoediging onderweg en van bekenden was tof. Nu op naar de volgende marathon 31 mei en 1 juni: de ELFSTEDEN TOCHT. Spannend maar heel gaaf, op naar een nieuw avontuur!

Gabriëlle

Skiffhead en Tweehead

zo 31 mrt
Dit weekend reisden 11 Gyanen naar Amsterdam toe om de Skiffhead of Tweehead te starten. De clubvelden roeiden een afstand van vier kilometer en senioren velden roeiden maar liefst een afstand van 7,5 kilometer van Ouderkerk aan de Amstel naar de Hoop.Vijf Gyanen ging de strijd aan in de skiff en op de Tweehead lagen er drie tweetjes van Gyas aan de start. Uiteindelijk ging Joost de Goede op de Skiffhead met de winst er vandoor in het beginner veld.

Zaterdag stond in het teken van de Tweehead. Met drie tweetjes in het dame club veld was Gyas goed vertegenwoordigd. Uiteindelijk was de twee met Cheryl Everlo en Daniëlle Kroeze het snelst van de Gyas tweetjes en eindigden ze 4e in het dames club veld. Op negen seconden, op een 8e plek, volgden Floor Metz en Guyonne Schuch. Na goed stuurwerk en met vijf boten door de grote bocht (zie foto) en zware omstandigheden op de Amstel zullen zij met een glimlach terug kunnen kijken op dit weekend. De dubbeltwee met Marthe Blaak en Anna Knol werd 12e in dit veld met 22 inschrijvingen.

Zondag stond in het teken van skiffeurs/skiffeuses. Als eerst mochten Iris Schuch en Femke Metz in het dames club skiff veld van start. Iris Schuch werd 3e in dit veld. Na een wisselende race waar vooral de bochten lastig waren en waar ze vooral tijd goed maakte de rechte stukken kan zij tevreden terug kijken op deze race. Femke Metz werd na een zware race tegen de wind in 6e in het dames club veld.

In het laatste blok was het de beurt aan Luuk Adema, Damion Eigenberg en Joost de Goede die over een afstand van 7,5 kilometer, of minder als je goed de bochten aansnijdt, de strijd aan gingen met hun concurrenten. Luuk Adema werd na een wisselende race 3e in het heren elite veld en 4e overal. Damion Eigenberg werd 3e in het lichte heren elite veld en roeide naar een 6e tijd overall. Joost de Goede wist na zes ploegen in te halen het beginner veld te winnen! Met zijn prestatie eindigde hij op een 10e plek overall.

Gyazette: Wintersport Risoul

vr 08 - zo 17 mrt
Onder het motto: "summer is overrated" vertrok een grote groep dappere Gyanen richting Risoul om te laten zien wat ze waard zijn op en naast de piste.

Na dag twee ontstond al een opendeuren beleid, je leert elkaar immers pas echt kennen als je die wc en badkamer deuren weg laat. En naast de zomer zijn ook deuren overrated.

Al vroeg in de ochtend werden de eerste alcoholische versnaperingen genuttigd, al was dit niet voor iedereen een bewuste keuze.

Flanerend in onze dierenonesies trotseerden we overdag alle pistes.

Na het skiën waren we voor de apres-ski in de Yeti te vinden. En als deze dan afgelopen was kon er nog ge-après-apres-skied worden bij de blote basten-/techno borrel op de gang van een van de Gyas verdiepingen. Op diezelfde gang en in de Yeti werd zowel met veel als met minder liefde geïntegreerd met andere studentenverenigingen (vooral met veel liefde uiteraard).

's Avonds aten we wederom in de Yeti, en als dat niet het geval was konden we altijd terecht bij de KookCie voor een heerlijke maaltijd.

Er zijn velen mooie herinneringen gemaakt, ook al kan niet iedereen zich alles nog herinneren van de nachtelijke stapavonden.

Op vrijdag werd met bier of een glas wijn in je hand (voor sommigen net iets te letterlijk)
genoten van het flunkybal.

Gezien we het zo naar ons zin hebben gehad, hebben we op de laatste dag de reis nog met 12 uur weten te verlengen. De locals van van Champ-sur-Drac zorgden voor ons onderdak, inruil daarvoor waren wij het grootste en meest enthousiaste supportersteam die de basketballers ooit bij hun wedstrijd hebben gehad.

Kort nadat de wedstrijd was afgelopen konden we onze reis voortzetten naar Groningen. Dit was dan even een zeer korte sfeerimpressie van een fantastische Wispo, georganiseerd door een nog fantastischere Ski. Echter geldt voor de rest van de gebeurtenissen : What happened in Risoul, stays in Risoul.

Tekst: Florine de Haan